Ísland hefur starfað innan Atlantshafsbandalagsins frá stofnun bandalagsins 1949. Starfsemi NATO hefur þróast síðustu árin frá því að vera eingöngu hernaðarbandalag í það að sinna friðargæslu, baráttu gegn hryðjuverkum ásamt því að vinna að samvinnu ríkja í varnar- og öryggismálum.

Í almannavörnum hefur NATO í auknum mæli þróað samhæft neyðaraðstoðarkerfi í almannavörnum. Árið 1998 var Samhæfingar- og viðbragðsmiðstöð (EADRCC) stofnuð af Evró-Atlantshafssamstarfsráðinu  (EAPC) til að samhæfa neyðaraðstoð á Atlantshafssvæðinu. Í tengslum við stöðina geta aðildarríkin beðið um úrræði komi til hamfara eða stóráfalla, samkvæmt samkomulagi sem ríkin hafa gert með sér.

Með CEP (Civil Emergency Planning) var meiri áhersla lögð á úrræði með óbreytta borgara í fararbroddi og hefur NATO unnið að málefnum sem varða hamfarir, stórslys og hættu, vegna náttúruvár og ýmissa váverka af mannavöldum. Markmiðið er að vernda samfélagið, stjórnvöld, almenning og eignir þeirra.

Síðast uppfært: 26. Maí 2016 klukkan 16:48